denize kıyısı olan yerlerime asfalt dökerlerken, çiçeklerimin cesetlerini görmedim.
Merve Özmeşe  (via antikadam)
Kış.. Her şey gri, tıpkı olması gerektiği gibi.. Kendimi yağmurun kollarına bırakıyorum, çocuğunu çok seven anne şefkatiyle okşuyor beni. Huzur doluyorum..
Her şey çok saçma.
Anonim

Türkiye’de adalet aramak kadar saçma hem de. Boşver takılma.

Bilmiyorum noldu ama, eskiden saatlerce uğraşıp yaptığım saçlarımı şimdi kurutmaya üşeniyorum.Kitap okumayı bukadar severken aylardır tek kelime kitap bile okumuyorum.Çabuk sıkılıyorum bide insanlarla konuşurken o eski heyecanım gitti sevdiğim biriyle konuşurken sürekli sırıtan yüzüm tebessum bile etmiyor artık.Günde 1sezon dizi izlerdim yada 2-3film. Şimdi filmin ilk 10 dakikasını izlemek bile beni sıkar oldu.Ailemin benim mutluluğumu istediğini düşünmüyorum.Hatta bazen hiçbir şey düşünmüyorum.Dalıp uzaklara gidiyorum.Öyle çok hayal kırıklığım varki,hayal bile kurmuyorum.Belkide öldüm ama…Bilmiyorum.

(starkolmayanned gönderdi)

antikadam:

birini dinlerken ister istemez sigara yakıyorsanız, aklınıza geldikçe arayın onu. herhangi bir sese ihtiyacı vardır böyle adamların. onu dört duvar arasından alıp onu bahçelere, caddelere çıkaracak tek şey çoğu zaman durduk yere gelen ”nasılsın?” cümlesidir. garip bir mutluluk sarar etrafını. bir kimsem varmış der, gurur duyar kendisiyle. bilen bilir. bilmeyenler bilenlerden öğrensin. 

Çok sıcak olan havaya rağmen bazen hala yağmurlar yağıyor içerime. Bazen hala üşüyorum.
Bugün o kadar güzel bir sürprizle karşılaştım ki.. 2 yıl önce dershanede tanıştığım ve çok ama çok sevdiğim bir dostum vardı. Çok yakın şehirlerde okuyoruz üniversiteyi kendisiyle, kışın sürekli görüşüyorduk. Hatta bir sürü plan yapmıştık kendisiyle yazın şunu yaparız bunu yaparız falan diye. Ama birtakım sebeplerden dolayı kendisi başka bir şehre çalışmaya gitmek zorunda kaldı. Kurduğumuz tüm hayaller suya düştü diye çok üzülmüştüm o giderken.. Bugün akşama doğru bir arkadaşımın daveti üzerine bir cafeye yemek yemek için gittim. Biraz oturup sohbet ettikten sonra ablamlar geldi kuzenlerimle, çok şaşırdım, çünkü hiç böyle bir şey beklemiyordum. Tekrar sohbete daldık derken bir de ne göreyim?! O çok ama çok sevdiğim dostum, can yoldaşım elinde pastayla kapıda bekliyor. Ben o anda ne yapacağımı bilmeden şoka girdim tabi. Meğer ablam ve kuzenlerim birlikte anlaşarak bana sürpriz yapmışlar. O kadar çok özlemişim ki onu pastayı masaya bırakmasıyla dakikalarca sarılmamız bir oldu. Görüşemediğimiz ayların acısını çıkardık fazla fazla.. Ve günün sonunda şunu bir kez daha anladım, eğer gerçek bir “dosta” sahipseniz dünyanın geri kalanı pekte umrunuzda olmuyor.
// tumblr hit counter
tumblr hit counter